Monthly Archives: November 2015

Summary: Decisions in mode of transport by commuters in Athens (In English and Greek)

Introduction: This is a summary of a research done into the decisions in mode of transport by commuters in Athens. The research question is: How do soft aspects influence the decision for a specific mode of transport for commuters in Athens? Soft aspects are the attitudes of people that influence their transport mode choice. It focuses on how human behavior is influenced by actual behavioral control (Ajzen, 1991). Research into the relationship between these soft aspects and mode of transport has been done about car use (Steg, 2005), cycling and walking in a case in the UK (Gatersleben & Uzzell, 2007) and in a study in cycling commuting in the Netherlands (Heinen, Maat, Van Wee, 2011).  Athens is the capital city of Greece with a population of over 4 million people in a metropolitan area. The car is the most popular mode of transport for commuting. To raise awareness of other means of transport, a series of measures have taken to prioritize sustainable transportation, such as the expansion of the infrastructure for walking, cycling and public transport. New metro lines, suburban railways, one tramline, cycling paths and more pedestrian zones were constructed to alleviate the heavy car congestion in Athens.

Results: For this research, a Likert scale and qualitative interviews have been used. In total 172 respondents filled in the questionnaire and 5 professionals have been interviewed. In short, walking and cycling are seen as cheap and healthy modes of transport but the lack of good infrastructure is seen as a problem. The tram is experienced as very safe but not flexible enough because there is only one tramline. Commuters see the (trolley) bus as safe and cheap but not as enjoyable and flexible. The motor and scooter score positively on their flexibility but are conceived as relatively unsafe in the case of getting an accident. Furthermore, the attitude towards using the metro is very positive. The metro is experienced as safe, punctual, quick and there is a good infrastructure for the metro in Athens. However, in the end most of the commuters experience that they cannot use it to their work because they prefer to commute with the car. Consequently, the car is by far the most popular mode of transport. It is seen as comfortable, gives status and the infrastructure is very suitable to commute to work or school. The negative points about the car are that using a car is not good for the environment and expensive.

Conclusion: The main conclusion is that some variables in Athens are different from research done before. In the literature, it is suggested that some attitudes towards a transport mode have a universal characteristic independent of the factual circumstances in a certain location, whereas others are very different according to those circumstances. For example, in the Netherlands the unique attractiveness of the bicycle as a punctual and stress-free mode of transportation could not be generalized to the situation in Athens. The results of this research show that the image of walking, cycling and public transport should be improved to be able to compete with the car in terms of status and lifestyle. Such a development is already underway.  Especially the improvement of walking, cycling and public transport infrastructure in Athens in recent years has encouraged a culture of people who spend time and money on sustainable modes of transport. Therefore, if one would like to promote walking, cycling and public transport not only the infrastructure but also the soft aspects towards sustainable modes of transport should be improved. Consequently, important policy implications could be that soft aspects are important and that they do influence commuting mode choice.

IMG-20151126-WA0004

Έρευνα: Αποφάσεις του τρόπου μεταφοράς από μετακινούμενους στην Αθήνα Του Luc Keller | Φοιτητή Πολεοδομίας |Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και  Ολλανδικό Ινστιτούτο  Αθηνών

Εισαγωγή: Το παρόν αποτελεί μια περίληψη της έρευνας που έγινε σχετικά με τις αποφάσεις του τρόπου μεταφοράς από μετακινούμενους στην Αθήνα. Το ερώτημα της έρευνας είναι: Πώς  οι “απαλές”  πτυχές επηρεάζουν την απόφαση για τον τρόπο μεταφοράς των ατόμων στην Αθήνα;  Απαλές  πτυχές είναι  οι στάσεις των ανθρώπων που επηρεάζουν την επιλογή του τρόπου μεταφοράς τους. Ως εκ τούτου, η ανθρώπινη συμπεριφορά επηρεάζεται από   πραγματικό συμπεριφορικό  έλεγχο (Ajzen, 1991). Έρευνα για τη σχέση μεταξύ αυτών των απαλών πτυχών και τον τρόπο μεταφοράς έχει γίνει για χρήση  αυτοκινήτου (Steg, 2005), για ποδηλασία, σε μια περίπτωση για περπάτημα στο Ηνωμένο Βασίλειο (Gatersleben & Uzzell, 2007) και σε μια μελέτη για μετακίνηση με ποδήλατο στην Ολλανδία (Heinen, Maat, Van Wee, 2011). Εν συντομία, η Αθήνα είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας, με πληθυσμό πάνω από 4.000.000 ανθρώπους σε μια μητροπολιτική περιοχή. Το αυτοκίνητο είναι το πιο δημοφιλές μέσο μεταφοράς για τις μετακινήσεις. Ως εκ τούτου, μια σειρά από μέτρα έχουν ληφθεί  για να δοθεί προτεραιότητα στη βιώσιμη μεταφορά, όπως η επέκταση της υποδομής για τους πεζούς, την ποδηλασία και τις δημόσιες μεταφορές. Νέες γραμμές του μετρό, προαστιακός σιδηρόδρομος, τραμ, ποδηλατόδρομοι και πεζόδρομοι κατασκευάστηκαν για να ελαφρυνθεί η βαριά κυκλοφοριακή συμφόρηση στην Αθήνα.

Αποτελέσματα: Για την έρευνα αυτή χρησιμοποιούνται μια κλίμακα Likert και ποιοτικές συνεντεύξεις. Συνολικά 172 συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο και έγιναν πέντε συνεντεύξεις σε επαγγελματίες.  Εν ολίγοις, το περπάτημα και το ποδήλατο θεωρούνται ως οικονομικοί και υγιεινοί τρόποι μεταφοράς, αλλά η έλλειψη καλής υποδομής θεωρείται πρόβλημα. Το τραμ βιώνεται ως πολύ ασφαλές, αλλά όχι αρκετά ευέλικτο, διότι υπάρχει μόνο μια γραμμή. Οι μετακινούμενοι θεωρούν το (τρόλεϊ) λεωφορείο ασφαλές και οικονομικό, αλλά όχι διασκεδαστικό και ευέλικτο. Το μηχανάκι και το σκούτερ αποτιμούνται θετικά χάρη στην ευελιξία τους, αλλά θεωρούνται σχετικά ανασφαλή σε περίπτωση ατυχήματος. Επιπλέον, το μετρό βιώνεται ως ασφαλές, ακριβές, με καλές υποδομές και γρήγορο. Ωστόσο, πολλοί μετακινούμενοι δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν για να μετακινηθούν προς και από τη δουλειά τους. Κατά συνέπεια, το αυτοκίνητο είναι μακράν το πιο δημοφιλές μέσο μεταφοράς. Θεωρείται άνετο, έχει καλές υποδομές, προσφέρει κύρος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εργασία ή το σχολείο. Το αρνητικό σημείο είναι ότι η χρήση του αυτοκινήτου δεν είναι φιλική προς το περιβάλλον και είναι ακριβή.

Συμπέρασμα: Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι μερικές μεταβλητές στην Αθήνα διαφέρουν από έρευνες που έχουν γίνει στο παρελθόν. Στη  βιβλιογραφία, προτείνεται ότι ορισμένες συμπεριφορές προς έναν τρόπο μεταφοράς έχουν καθολικό χαρακτήρα ανεξάρτητα από τις πραγματικές συνθήκες σε μια συγκεκριμένη περιοχή, ενώ άλλες είναι πολύ διαφορετικές ανάλογα με τις συνθήκες αυτές. Για παράδειγμα, στις Κάτω Χώρες, η μοναδική ελκυστικότητα του ποδηλάτου ως  ακριβούς τρόπου μεταφοράς  και χωρίς άγχος και δεν θα μπορούσε να γενικευθεί για την κατάσταση στην Αθήνα. Οι απαλές πτυχές θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην πολιτική καθώς είναι σημαντικές και επηρεάζουν την επιλογή του τρόπου μετακίνησης. Ως εκ τούτου, εάν θέλουμε να προωθήσουμε το περπάτημα, την ποδηλασία και τις δημόσιες μεταφορές, θα πρέπει να βελτιώσουμε την υποδομή. Από την άλλη, η εικόνα του περπατήματος, της ποδηλασίας και της δημόσιας συγκοινωνίας πρέπει να βελτιωθεί, ώστε να είναι σε θέση να ανταγωνιστούν με το αυτοκίνητο από την άποψη του στάτους και του τρόπου ζωής. Μια τέτοια εξέλιξη πραγματοποιείται ήδη. Ειδικά η παροχή υποδομών για περπάτημα, ποδηλασία και δημόσια συγκοινωνία στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια έχει ενθαρρύνει μια κουλτούρα σε ανθρώπους που ξοδεύουν χρόνο και χρήμα σε βιώσιμους τρόπους μεταφοράς.

IMG_20151126_144025